حرکت ,  سر منشا تمام تلاش بشری از ابتدا تا کنون,

حرکت , برای رسیدن به انتها و راهی که پایانی برای آن نمی شود متصور بود,

حرکت , برای گرفتن طنابی آویزان در آسمان ومنتهی به پلکانی,

جستجوی انرژی مضاعف برای چنگ زدن به طناب به هر قیمت,

 رسیدن به یک پلکان با  انتهایی مملو از نور,

رفع خستگی , به امید رسیدن به اولین پاگرد,

شوق دیدن نور و فراموش کردن تلاش  قدمهای نخستین,

رسیدن به دوراهی که یک راه آن را پروژکتوری متصور است و راه دیگر آنرا تصوری نیست,

دلخوش بودن به داشته ها و غوطه ور شدن در خیال نداشته ها,

رسیدن به اولین پاگرد  منتهی به دری رو به دشت ,

فریادی از فرط شادی و روبه رو شدن با تصویری در آیینه,

 لرزی  از نسیم باد بر تن و نگاهی  به دور و  بر

فریاد تنهایی  بر سر تمام راههای رفته و نرفته که چون پتکی بر فرق سر,

 آزار نهیبی از درون,

حس گرمی بر روی لب و خالی شدن از هر نیاز.

.چه خوب که پایانی خوش در انتظار باشد.

چرخی تو آسمون افکار و رویاها,

دستانی باز , سقوط از یه ارتفاع بلند تا رسیدن به ناکجا,

پرواز تو آسمونی که ستاره هاش به زور خودنمایی میکنن,

فکر عزیزا و غم آشنای غربت,

برخورد دستم با دستی تو هوا که قلبم و با خودش برد و در انتظار بازگشتم سوخت

گذر گذشته به طور آنی و مواجه شدن با بی اعتنایی من,

گذشتن از روی دریا و لبریز شدن از حس خواستن آب,

سفری به اعماق دریا با سرعت نور

اتمام موزیک , زنگ بازگشت به دنیا و محبوس زیر آب

تلویزیون , اولین گزینه

لباس ایرانی , موضوع بحث

"من کیم , تو کی هستی , این بچه از کجا اومده"

کانال بعد حالت تهوع رو تشدید میکنه,

یه سری برنامه با هدف یا بی هدف که به درد وقت گذروندن هم نمیخوره,

خاموش تا کلافگی بعدی,

ورق زدن وبلاگهای متعدد و روبه رو شدن با مبحثی تکراری به نام "توحش",

اما این بار در قالب طرحی به نام "مبارزه با بد حجابی",

فقر , اعتیاد , بدبختی , تیترهایی که میشه به خیلی چیزها (آدمها)نسبت داد,

دلگیری و...

یه وعده...

با کی؟

....

پخش شدن دوباره موزیک و بیرون اومدن از اعماق آبها.