با جامه دانی نامه و پیغام

    با یادگاری های من آیا چه خواهی کرد!

                 در بادها و بادبادک مرا بشناس,

     در آبها و خواب مرا بشناس,

                                              دراتفاق روزهای آبی,

                              این روزهایی که من نمی بینم

                                                         این روزهایی که طلوعش را

                                                                  در این عزاخانه , در این ویرانه گم کردم

                           و هر چه دارم بی کسی و آرزومندیست

  من مست بودم , مست

                  دردهایم را به یاد یارم تازه می کردم

                             شب مثل هر شب درد بود و درد

               شب مثل هر شب عطر زخمهای تو را در کوچه می آورد.